شیرآلات توکار

شیر توکار، که خیلی ها به آن شیر دیواری یا شیر مخفی هم می گویند، از دو بخش ساخته می شود: باکس زیرکار که پیش از کاشی کاری داخل دیوار نصب می شود و صفحه روکار که در پایان کار روی آن بسته می شود. بدنه برنجی، لوله ها و اتصالات پشت کاشی می مانند و چیزی که دیده می شود فقط یک صفحه تخت، اهرم و خروجی آب است.

در بازسازی های چند سال اخیر کمتر حمامی را می بینید که با شیر روکار طراحی شده باشد. دلیلش فقط ظاهر نیست. در یک سرویس بهداشتی کوچک، همین چند سانتی متر جای آزاد روی روشویی یا کنار توالت، فرق یک فضای شلوغ با یک فضای مرتب است.

تنها شرطش این است که شیر توکار را باید پیش از کاشی کاری انتخاب کنید. برای همین در ادامه، از انواع شیر و دوش مخفی تا نکته های خرید، قیمت و نصب را کنار هم گذاشته ایم.

پنج مزیتی که در عمل حس می کنید

• ظاهر یکدست: لوله و اتصالات از دید حذف می شوند و دیوار تمیز می ماند.
• فضای آزاد: سطح روشویی و کانتر خالی می ماند؛ در سرویس های زیر ۴ متر تفاوتش کاملا محسوس است.
• عمر بیشتر بدنه: بدنه داخل دیوار از ضربه، رطوبت سطحی و مواد شوینده دور است.
• نظافت راحت: یک دستمال روی صفحه روکار کافی است و دور پایه شیر جرم جمع نمی شود.
• صدای کمتر: دیوار و کاشی بخشی از صدای جریان آب را می گیرند.

وقتی از دوش مخفی حرف می زنیم، منظور یک سیستم کامل است، نه یک قطعه. شیر حمام توکار به همراه سردوش و دوش دستی طوری نصب می شود که همه اتصالات داخل دیوار یا سقف پنهان بماند و فقط قطعات کاربردی دیده شوند.

پیش از خرید، تکلیف سردوش را روشن کنید. سردوش سقفی حس دوش باران واقعی می دهد، ولی لوله کشی اش باید پیش از سقف کاذب یا گچ کاری انجام شود. سردوش دیواری با بازو دیواری نصب می شود و در بازسازی های ساده تر هم قابل اجراست.

اگر قطعات را جدا می خرید، بازو، دایورتور و سردوش را از همان برند شیر انتخاب کنید تا رزوه ها و رنگ آبکاری با هم بخوانند.

قطعات یک ست دوش توکار

• باکس زیرکار: بدنه و کارتریج که داخل دیوار جا می گیرد.
• صفحه روکار و اهرم: تنظیم دما و فشار آب؛ در مدل های چند خروجی، دایورتور هم روی همین صفحه است.
• سردوش: سقفی یا دیواری، همراه با بازو دیواری یا بازو سقفی.
• دوش دستی و شلنگ: برای شست و شوی روزمره و نظافت حمام.
• خروجی و نگهدارنده: محل اتصال شلنگ و جای دوش دستی روی دیوار.

دیدن ست های دوش توکار